Οι πειρατές έρχονται στη Θεσσαλονίκη την Τετάρτη 30/5!!! Δεν αναφέρομαι στο κόμμα των πειρατών (με το οποίο η όλη οργάνωση ουδεμία σχέση έχει) αλλά στους διοργανωτές του The European Pirate Summit το οποίο φέτος πραγματοποιείται για δεύτερη χρονιά στις 10 και 11 Σεπτεμβρίου στην Κολονία. 500 περίπου "Πειρατές" (διαβάστε εδώ περισσότερα σχετικά με τον ορισμό) θα παρευρεθούν στο EPS '12 μετά από αποδοχή της αίτησης τους από μία ομάδα 8 "καπετάνιων"

Περσινοί ομιλητές ήταν οι Morten Lund, Jan-Henric Buettner, Mike Butcher και πολλοί άλλοι, ενώ για φέτος έχουν ανακοινωθεί οι Fred Oliveira (500 startups), Andreas Ehn (1ος CTO του Spotify και υφιστάμενος CTO του Wrapp, James Whelton (CoderDojo), Alex Barrera (The Kernel) και Frank Thelen (doo).

Αν θέλετε λοιπόν να μάθετε περισσότερα και να γνωρίσετε ενδιαφέροντες ανθρώπους σας προσκαλούνε στο Pirate Gathering Thessaloniki όπου 35 περίπου άτομα θα παρευρεθούν έπειτα από αίτηση.

Παρακάτω η επίσημη πρόσκληση:
"Have you started a company, really gambled your resume and your money and maybe even your marriage to just go crazy and try something on your own? Congrats, you're a Pirate and belong to the club - to celebrate this with you, we're coming to your city!

• Who: The European Pirate Summit crew in association with Atlantis Consulting 
• What: networking, snacks/fingerfood and some free beer (for 15 Euros per Pirate) 
• When: on May 30th, 2012, @ 9 pm, sharp

How to join the fun: you have to apply via mobip@piratesummit.com with your social media profile. We’ll inform you about the exact location as soon as we approved your application.
 

Looking fwd to meet you, ARRR!
The Pirate Crew"

Στη συνάντηση θα υπάρχουν και συμμετέχοντες και από το MOBIP (το οποίο αν και αναφέρει πως έχουν κλείσει η εγγραφές μπορείς ακόμα να παρακολουθήσεις από τις 12:30 και μετά την Πέμπτη 31/5), οπότε συνειστώ ανεπιφύλακτα τη συμμετοχή!!!

Περισσότερα για το Pirate Summit:

• Website: www.piratesummit.com
• Facebook: www.facebook.com/piratesummit
• Twitter: https://twitter.com/#!/piratesummit

Δείτε τι έγινε πέρυσι:

Disclaimer: γνωρίζω τo Pirate Crew και έχω συμμετάσχει σε 2 παρόμοιες συναντήσεις τους, τους βοήθησα να διοργανώσουν αυτή της Θεσσαλονίκης αλλά δεν λαμβάνω μέρος στη διαδικασία αποδοχής της πρόσκλησης στη συνάντηση. Για απορίες αφήστε σχόλιο παρακάτω.

Πριν μία εβδομάδα αυτήν την ώρα ήταν σε πλήρη εξέλιξη η γενική πρόβα του TEDxThessaloniki 2012. Ακόμα βέβαια το ζούμε πολύ έντονα. Χθες τα περισσότερα μέλη της "εκτελεστικής επιτροπής" (τρομάρα μας :)) και άλλοι εθελοντές βρεθήκαμε για την απολογιστική μας συνάντηση. 

Δεν μείναμε στο τι πήγε καλά, γιατί κατά γενική ομολογία πήγε πολύ καλά (καλύτερα από πέρυσι που είχε σκίσει...), αλλά είδαμε τις λεπτομέρειες. Εκείνες τις μικρές που κάνουν τη διαφορά. Τι θ΄αλλάζαμε, τι δεν προσέξαμε. Θυμηθήκαμε αστείες στιγμές, στιγμές πανικού, λύσαμε μεταξύ μας εντάσεις και κρατήσαμε σημειώσεις.

Κάθε Μάρτιο καταριέμαι την ώρα και τη στιγμή που ασχολούμαι με το TEDxThessaloniki (λόγω του άγχους για την οικονομική βιωσιμότητα) και κάθε φορά που ολοκληρώνεται σκέφτομαι τι ωραία που του χρόνου θα είναι καλύτερο (αυτό το post είναι ένα reminder στον εαυτό μου να το διαβάσω τον Μάρτιο του 2013).

Έχουν γραφτεί πολλά για την ημέρα του event οπότε με μία απλή αναζήτηση σε google/twitter κτλ θα βρείτε να διαβάσετε. Εγώ δεν είμαι απόλυτα αντικειμενικός για να γράψω γι αυτό, ούτε και θα ήταν ευγενικό να δείξω προτίμηση σε κάποιους ομιλητές από κάποιους άλλους. (Για την Τσαπανίδου που ήταν θεά μπορώ να το πω όμως!!!)

Είμαι πολύ χαρούμενος που είμαι μέρος αυτής της ομάδας. Αποτελεί απτό παράδειγμα πως η όρεξη και το μεράκι προκαλεί θετική ενέργεια και δημιουργικά αποτελέσματα.

Σύντομα όλες οι ομιλίες στο site του TEDxThessaloniki.

Και του χρόνου!!!

Υ.Γ. 1: Αν είσαι χορηγός call me!! Aυτοί οι παλαβοί αρχίσαν να σχεδιάζουν πολλά για το 2013!!!

Υ.Γ. 2: Οι φωτογραφίες είναι της Sofia Camplioni

από χθες αυτή την ατάκα σκέφτομαι. Με πιάσαν 2-3 κοντινοί μου άνθρωποι να μου πουν πως κακώς εκτέθηκα δηλώνοντας δημόσια τι θα ψηφίσω ή που στο ανοικτό προς όλους timeline μου στο Facebook κάνω πολιτικές συζητήσεις και μάλιστα έβρισα και κάποιον δημόσια (ήταν mutual, troll και με είπε ΠΑΣΟΚΟ).

"Δεν ξέρεις ποτέ πως θα σου γυρίσει αυτό".

Κι έχουν δίκιο. Δεν ξέρω.

Ξέρω όμως πως θέλω να ζω. Για εμένα είναι σημαντικό να εκφράζομαι δημόσια. Στην ψηφιακή εποχή όλο και περισσότερη πληροφορία διακινείται. Και μου αρέσουν οι πληροφορίες. Να τις βρίσκω, να τις επεξεργάζομαι, να τις μοιράζομαι. Από το πότε είναι το επόμενο Open Coffee μέχρι τι έφαγα χθες και μου άρεσε. Και σε άλλους αρέσει αυτό το αλισβερίσι. Γι αυτό άλλωστε είμαστε συνδεδεμένοι.
Άλλωστε οι μέχρι τώρα συνεργασίες μου, επαγγελματικές και εθελοντικές, έχουν γίνει βάσει των όσων έχω να προσφέρω και όχι όσων πιστεύω (που βέβαια αυτά που προσφέρω έχουν άμεση σχέση με αυτά που πιστεύω, αλλά καταλαβαίνεις τι εννοώ).

Νόμιζα πως η γενιά μας τα έχει ξεπεράσει αυτά με τις ταμπέλες, τις ομάδες και τα κόμματα. Έκανα λάθος. Στη δική μου φούσκα (ορισμός) είναι πιο πολλοί αυτοί που αν και συμφωνούμε πως διαφωνούμε μπορούμε να συνεννοηθούμε. Και σε αυτούς θέλω να είμαι εντάξει. Να σκέφτονται πως ώρες ώρες γράφει κι ο Γάτος τις μαλακίες του, αλλά τουλάχιστόν είναι ότι λέει. Άλλωστε τα πράγματα δεν είναι μόνο μαύρα ή μόνο άσπρα.

Τώρα σχετικά με τους mutual... ξύδι!!!

Προχθές έγραψα ένα post σχετικά με τη λογική πίσω από την επιλογή μου να ψηφίσω Δράση. Το ίδιο έχουν κάνει πολύ άλλοι τις τελευταίες εβδομάδες, όπως η Μαριλού, ο Γιώργος, ο Απόστολος, o Πάνος, ο Νίκος, ο Παναγιώτης και άλλοι.

Κάποιους από αυτούς τους γνωρίζω αρκετά, κάποιους λιγότερο. Σίγουρα έχουμε πολλές διαφορές μεταξύ μας. Δεν προτίμουμε τον ίδιο καφέ, δεν έχουμε τις ίδιες σπουδές, δεν κάνουμε τα ίδια επαγγέλματα, δεν υποστηρίζουμε τις ίδιες ομάδες... Σίγουρα η λίστα των διαφορών μας είναι ατελείωτη. Υπάρχουν όμως πολλά κοινά. Όλους τους γνώρισα μέσα από την κοινότητα του Open Coffee. Μία κοινότητα που έχει μέχρι σήμερα πολλά να δείξει, γεμάτη από νέα και ανοιχτά μυαλά. Ανθρώπους που βρίσκουν στα προβλήματα λύσεις, στις αναμπουμπούλες ευκαιρίες. Ανθρώπους που πιστεύουν στις ιδέες τους και στις αξίες τους. Που κάνουν λάθη και τα αναγνωρίζουν. Που μιλούν ανοιχτά. Ένα μικρό Ελληνικό γαλατικό χωριό (όπως πολύ πετυχημένα είχε χαρακτηρίσει την κοινότητα ο @dkalo) που πρέπει να μεγαλώσει!!

Ανήκω σε ένα μικρό σύνολο του πληθυσμού το οποίο θέλω να εκφραστεί μέσα στη Βουλή. Άνθρωποι ανοιχτόμυαλοι και παραγωγικοί. Θέλω να πιστεύω πως το 3% εκεί έξω σκέφτεται σαν κι εμένα. Κι αν δεν σου αρέσει η Δράση (μάλλον γιατί θα έχεις κάποιο θέμα με το Μάνο) δες τη Δη.Ξα. Αν μπει κι αυτή γινόμαστε 6%. Μπορεί να σου αρέσει κάποιο άλλο κόμμα το οποίο δεν υποτιμά τη νοημοσύνη σου. Βρες το δικό σου 3% και πες το και στους φίλους σου. Άνθρωποι που θέλουν, προχωρούν μπροστά. Απλά πρέπει να υπάρχει ένα σχέδιο και διάθεση να συνεργαστούμε όλοι. Μη μου λες πως θα ψηφίσεις γραφικούς ή ακρότητες. Δεν είσαι τέτοιος. Την Κυριακή αυτό που θα επιλέξεις θα έχει να πει πολλά για εσένα.

Είμαι το 3% και έχω φωνή.

Ακολουθεί πολιτικός προβληματισμός - πρόταση.

Τι θα ψηφίσεις; Καιρό τώρα το συζητάμε. Στο γραφείο, στο σπίτι, στην παρέα. Χθες ήμασταν 7 άτομα για φαγητό. Όλοι κάτι άλλο θα ψηφίσουμε. 7 άτομα, 7 ψήφοι σε 7 κόμματα. Προσπάθησε ο καθένας να τεκμηριώσει την άποψη του. Μπάχαλο. Όλα λογικά ακούγονταν και σε όλα διαφωνούσαμε. Η ώρα πέρασε, το αλκοόλ τελείωσε, σχόλασε η παρέα. Δεν έπεισα ούτε έναν για την επιλογή μου να ψηφίσω Δράση. Και μάλλον ούτε και με αυτό το post θα πείσω κάποιον γι αυτό και δεν γράφω γιατί θα την ψηφίσω αλλά τη λογική πίσω από την επιλογή. Και ίσως αυτή σου ταιριάζει. 

Δεν πιστεύω πως υπάρχει σωστό και λάθος στην ψήφο. Άλλωστε όσο μυαλό κουβαλάει ο καθένας το αξιοποιεί όπως νομίζει. Δεν το κρύβω πως ήμουν έτοιμος να ψηφίσω Δημιουργία, Ξανά, καθώς γνωρίζω κάποιους από τους υποψήφιους, έχω υπογράψει και για τη δημιουργία της και έχω συμμετάσχει σε κάποιες συναντήσεις. Όμως απογοητεύτηκα γιατί δεν κατάφεραν να συνεργαστούν με κανέναν άλλον και από κάτι τόσο φρέσκο περίμενα περισσότερα. Σε κάθε περίπτωση αποτελεί αξιόλογη προσπάθεια και περιμένω πολλά από αυτούς στο μέλλον.

Τώρα όμως θα ψηφίσω Δράση. Μου αρέσει ο Μάνος. Τον άκουσα πριν μερικά χρόνια σε μία ημερίδα γύρω από την επιχειρηματικότητα και έκτοτε τον παρακολουθώ διαδικτυακά. Μου αρέσουν αυτά που λέει. Ίσως με κάποια διαφωνώ, αλλά δεν μπορούμε να συμφωνούμε 100% όλοι με όλους. Και αυτό είναι το σημαντικό.

Η λογική μου είναι η εξής: Βλέπω τις εκλογές σαν παιχνίδι στρατηγικής. Έχω την ευκαιρία να κτίσω μία ομάδα με 300 παίκτες οι οποίοι όχι μόνο θα πρέπει να έχουν ατομικές επιδόσεις πρωταθλητών αλλά και ομαδικό πνεύμα. Εγώ θέλω να έχω τουλάχιστον 8 παίχτες από τη Δράση. Έχουν δηλώσει πως θα συνεργαστούν με άλλους και οι θέσεις τους δεν είναι επικίνδυνες για τη χώρα, το αντίθετο μάλιστα. Εσύ ποιους θέλεις να βάλεις;

Μπορούμε να φτιάξουμε μία σούπερ ομάδα; Σε παρακαλώ όμως να σταματήσεις να σκέφτεσαι με τη λογική του αριστερά και δεξιά. Μπροστά πρέπει να πάμε, πλαγίως μόνο τα καβούρια!

Πρώτη φορά στη ζωή μου προβληματίστηκα τόσο πολύ για το τι θα ψηφίσω. Δεν είναι η συγκυρία μόνο, είναι όλη η εμπειρία που αποκτά κανείς ως μέρος του παραγωγικού ιστού. Επέστρεψα στην Ελλάδα το 2005 για να εκπληρώσω τη στρατιωτική μου θητεία και έκτοτε συνειδητά έμεινα για να εργαστώ και να ζήσω στη Θεσσαλονίκη.

Η μέχρι τώρα εμπειρία της ζωής και εργασίας στο εξωτερικό και στην Ελλάδα με οδήγησε στη διαμόρφωση της δικής μου κοσμοθεωρίας. Αν βάζεις στόχους τους πετυχαίνεις. Το πόσο ψηλά τους βάζεις είναι καθαρά δικό σου θέμα. Όσο πιο πολύ κινείσαι τόσο πιο γρήγορος γίνεσαι, πιο ευέλικτος, πιο παραγωγικός. Όταν τα πράγματα πηγαίνουν άσχημα να μην γκρινιάζεις, να βρίσκεις τον τρόπο να τα αλλάξεις. Μην αφήνεις να σε αδικούν. Γίνε doer και να περικυκλώνεσαι από αντίστοιχους ανθρώπους. Και μάθε να συνεργάζεσαι, άλλωστε πάντα τα ανοιχτά μυαλά θέλουν δράση. Τι ομάδα θέλεις να φτιάξουμε;

 

 

Πολύς λόγος για την καινοτομία, την επιχειρηματικότητα και τα συναφή θέματα. Νέες ιδέες, νέες εταιρείες, μελλοντικά έσοδα, αποτιμήσεις, επενδυτές... Κάθε βδομάδα πλέον σίγουρα θα έχει μία εκδήλωση γύρω από αυτά τα θέματα (σαρκαστικό post που διάβασα γύρω από αυτό εδώ).

Αλλά γίνεται τίποτα; Πόσες εταιρείες ιδρύθηκαν, πόσες πέρασαν στην κερδοφορία και πόσες παν καλά μέσα στο μπάχαλο που βιώνουμε;

Ελάχιστες που αξίζει να αναφερθούν. Γιατί; Γιατί είναι ένα ομαδικό σπορ που στη χώρα μας μόνο λίγες και καλές ομάδες μπορούν να παίξουν. Και όσες παίξουν δεν θα το κάνουν εδώ, αλλά από εδώ με έδρα κάποια φιλική στις startups χώρα (χοντρικά να γιατί).

Γιατί λοιπόν τόσες εκδηλώσεις καινοτομίας, νεανικής επιχειρηματικότητας κτλ; Έχουν κάτι να προσφέρουν; Ως ενεργό μέλος της κοινότητας νεοφυών επιχειρήσεων (startups για να συνεννοούμαστε) και μεγάλος μαϊντανός σε διάφορες εκδηλώσεις τέτοιου τύπου, πιστεύω πως όλα αυτά είναι χρήσιμα για δύο λόγους:

1. Γνωρίζεις ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα και αλληλοσυμπληρούμενες δεξιότητες.
2. Ενημερώνεσαι και ενημερώνεις.

Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Από εκεί και πέρα η γνώση που αποκομίζεις και το δίκτυο που φτιάχνεις σε βοηθάει ώστε αν αποφασίσεις να επιχειρήσεις να αποφύγεις την επιχειρηματικότητα από ανάγκη και να εστιάσεις στην επιχειρηματικότητα ευκαιρίας.

Και στην Ελλάδα η επιχειρηματικότητα πέρα από trendy λέξη για πολλούς, (ακούω πως μεγάλο κανάλι θέλει να κάνει σχετικό ριάλιτι) είναι η μόνη διέξοδος για να βγει ένα μεροκάματο. Και όταν η ανάγκη σε οδηγεί σε αυτή την περίπτωση τότε οι επιλογές σου ίσως δεν είναι οι πιο έξυπνες.

Γι αυτό γεμίσαμε μαγαζιά "αγοράζω χρυσό", "ηλεκτρονικό τσιγάρο" και "hot dog για 1 ευρώ". Γιατί άνοιξε ένας, κάτι κατάφερε και μετά ορμήσανε όλοι. "Δεν μπορεί, ένα μεροκάματο θα το βγάλω, ο Κωστάκης της κυρ Μαρίας που ήταν κι ο βλάκας της τάξης πιο μάγκας είναι;"

Ούτε φυσικά και το άλλο που ακούω συχνά: "έχω μία super ιδέα για ένα site που κάνει αυτό κι αυτό και θέλω 1 εκατομμύριο ευρώ για το 20% της εταιρείας για θα πάρω το 1% της παγκόσμιας αγοράς"

Συναντώ όμως φοβερές ομάδες και ανθρώπους με μία λάμψη στο μάτι και μια τρέλα να αλλάξουν κάτι. Να λύσουν ένα πρόβλημα. Και είναι πολύ ωραίο να δουλεύεις με τέτοιους ανθρώπους.

Υπάρχουν πολλά εμπόδια, αλλά αυτοί που θέλουν κάπως βρίσκουν τον δρόμο τους. Κι αν όχι με την πρώτη ή τη δεύτερη προσπάθεια κάποια στιγμή τα καταφέρνουν. Κι έτσι πρέπει να γίνεται. Διαφορετικά μόνο μαγαζιά με χρυσά νομίσματα, ηλεκτρονικά τσιγάρα και κανένα hot dog θα βλέπουμε.

Χάζευα το πολυτελές σπορ αμάξι που κάτω από το καπό του έκρυβε κινητήρα 6000 κυβικών εκατοστών με ιπποδύναμη 500 περίπου αλόγων. Ποιος λάτρης της οδήγησης δεν θα ήθελε να καθίσει πίσω από το τιμόνι ενός supercar, να κολλήσει στο κάθισμα από την επιτάχυνση, να ξεμυαλιστεί από τον ήχο του κινητήρα που δουλεύει στα κόκκινα, να μυρίσει τα ζεσταμένα φρένα και αναμμένα λάστιχα έπειτα από μία απαιτητική διαδρομή στην οποία οδηγός και όχημα θα γίνουν ένα, φέρνοντας ο ένας το άλλο στα όρια, χορεύοντας σε λεπτές ισορροπίες, αψηφώντας τους νόμους της φυσικής αλλά και του Κ.Ο.Κ. 

Και τότε πέφτει το μάτι μου στην πινακίδα του οχήματος. Ανάπηρος Πολέμου (Α.Π.). Το έβγαλα φωτογραφία, το “σήκωσα” στην ιστοσελίδα μου στο facebook με το σχόλιο “Ποιος ανάπηρος πολέμου είναι πιθανό να οδηγεί (μάρκα οχήματος) στη Θεσσαλονίκη?? Δεν ξέρω το καθεστώς χορήγησης πινακίδων, αλλά είμαι σίγουρος πως δεν ενδείκνυται ως μέσο μεταφοράς ανθρώπων με αναπηρία...”

Το κοινωνικό δίκτυο έκανε τη δουλειά του και σε τέσσερις ώρες ανάμεσα σε σχόλια και likes βρέθηκε φίλος φίλου (η ρύθμιση της ανάρτησης επέτρεπε να είναι ορατό σε όλους) ο οποίος μας επίπληξε ενημερώνοντας μας πως δεν θα έπρεπε να μιλάμε χωρίς να γνωρίζουμε και ότι ο οδηγός του οχήματος είναι πολύ αξιόλογος και παράδειγμα προς μίμηση στον επαγγελματικό του και όχι μόνο χώρο.

Έψαξα στο διαδίκτυο και βρήκα πως ο άνθρωπος αυτός καλά έκανε και το έχει με πινακίδες Α.Π. καθώς με διάφορες τροποποιήσεις της νομοθεσίας δικαιούνται αρκετές κοινωνικές ομάδες να κατέχουν οχήματα με πινακίδες Α.Π. ακόμα και μεγάλου κυβισμού. Στην περίπτωση δηλαδή αυτού του οχήματος, ο κάτοχος πληρώνει ένα σημαντικό μέρος των τελών ταξινόμησης και απαλλάσσεται από τα τέλη κυκλοφορίας. Άρα ήμουν φάουλ που δεν το έψαξα πριν το αναρτήσω και δεν τίθεται θέμα νομιμότητας της πράξης. Δικαίωμα του, λάθος μου.

Η απορία που μένει είναι το γιατί η πολιτεία πρέπει ακόμα να χορηγεί πινακίδες Α.Π. σε πολίτες με αναπηρία; Δεν μπορεί να τους δίνει κανονικές πινακίδες απαλλάσσοντας τους από τις όποιες επιβαρύνσεις τελών κυκλοφορίας; Γιατί δηλαδή ορισμένοι κακοπροαίρετοι ή ημιμαθείς (καλή ώρα) να στοχοποιούμε συνανθρώπους μας, όταν γίνεται διαρκής προσπάθεια για ένταξη των ανθρώπων με αναπηρία στην κοινωνία; Γιατί όμως από την άλλη κάποιος που έχει να φουλάρει ένα αυτοκίνητο 6000 κ.εκ. ανάπηρος ή μη, να μην πληρώνει τέλη κυκλοφορίας όταν άλλοι καταθέτουν λόγω ανάγκης τις πινακίδες από το μοναδικό τους όχημα μικρού κυβισμού;

Δεν θέλω να παρεξηγηθώ και να τονίσω πως το συγκεκριμένο παράδειγμα είναι τυχαίο. Ήταν απλά η αφορμή για να γράψω. Και να ρωτήσω τον εαυτό μου αλλά και όλους εσάς. Πότε θα γίνουμε άνθρωποι; Σαν αυτούς που οδηγούν στις παρελάσεις τα αμαξίδια με τις πινακίδες Α.Μ.. Με το κεφάλι ψηλά, τα παράσημα στη στολή τους και το κόσμο να χειροκροτά ευχαριστώντας τους για τον αγώνα και τη θυσία τους.

Το post αυτό δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο ιστολόγιο μου στην ιστοσελίδα της Παράλλαξης (http://parallaximag.gr/)

Τι μπορεί να συμβεί όταν έξι νέοι άνθρωποι εισβάλλουν στην οθόνη σας με το μότο “Mην ανοίξετε απλώς την οθόνη της τηλεόρασης ή του υπολογιστή σας… Κάντε ReStart!”;

Μία νέα εβδομαδιαία εκπομπή με τίτλο Resart ξεκινάει σήμερα Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2011 στις 22:00 από την συχνότητα της Δημοτικής Τηλεόρασης TV100. Η ιδέα ξεκίνησε μετά την μετάδοση από την TV100 της συνάντησης του Open Coffee που έγινε στα πλαίσια του “Μια Βραδιά στο Μέλλον” της ομάδας "Η Θεσσαλονίκη Αλλιώς" τον περασμένο Φεβρουάριο στο NOESIS, καθώς πάρα πολύς κόσμος μου είπε πως την παρακολούθησε live ή σε επανάληψη. Έτσι ξεκίνησε μία συζήτηση με τον Φίλιο Στάγκο, γενικό διευθυντή της ΔΕΠΘΕ, κατά πόσο θα είχε νόημα να προβάλλονται οι συναντήσεις του Open Coffee από την TV100. Αφού μου εξήγησε πώς λειτουργεί η τηλεόραση και πως κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να γίνει με αυτή τη μορφή, έριξε την ιδέα για κάτι “πιο τηλεοπτικό”.

Έτσι γεννήθηκε το ReStart. Μια νέα εκπομπή που προτείνει να κάνουμε επανεκκίνηση στον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα. Η ομάδα του Restart αναδεικνύει την άλλη πλευρά της Ελλάδας, την πιο αισιόδοξη και δημιουργική και θα παρουσιάζει θέματα από το χώρο της επιχειρηματικότητας της τεχνολογίας, της έρευνας και της καινοτομίας από τη Θεσσαλονίκη, την Ελλάδα και όλο τον κόσμο. Με μια νέα, θετική ματιά, θα δίνει βήμα σε νέες προσπάθειες τεχνολογίας και εξωστρέφειας, αναδεικνύοντας καλές πρακτικές του “σύγχρονου επιχειρείν”, πάντα με τρόπο απλό και κατανοητό στο ευρύ κοινό, χωρίς δυσνόητους τεχνολογικούς όρους. Ταυτόχρονα διατηρεί και τη ματιά του “insider”, καθώς οι συντελεστές του ReStart είναι ενεργά μέλη του ελληνικού οικοσυστήματος καινοτομίας και των διαδικτυακών κοινοτήτων.

Οι Restarters είναι η Ραφαέλλα Ράλλη -δημοσιογράφος/ραδιοφωνικός παραγωγός, ο Δημήτρης Δημητριάδης - σύμβουλος διαδικτυακών κοινωνικών μέσων ενημέρωσης, ο Απόστολος Κρητικός -πληροφορικός/ερευνητής ΑΠΘ, η Σοφία Χριστοφορίδου -δημοσιογράφος, ο Ανέστης Χατζηδιάκος - προγραμματιστής διαδικτυακών εφαρμογών κι εγώ - σύμβουλος ανάπτυξης και χρηματοδότησης καινοτόμων επιχειρήσεων. Αρχισυντάκτης της εκπομπής είναι ο Ανέστης Χατζηδιάκος, η σκηνοθεσία του Στέργιου Φουρκιώτη και η παραγωγή της TV100.

Μία εκπομπή από ανθρώπους που δεν βλέπουν τηλεόραση για ανθρώπους που επίσης δεν βλέπουν, αλλά όλοι τους επιθυμούν κάτι ποιοτικό και ενδιαφέρον και είναι πρόθυμοι να το στηρίξουν. Ευκαιρία, λοιπόν, μέσα από την κατά γενική ομολογία ανανεωμένη Δημοτική Τηλεόραση TV100 να τα λέμε κάθε Πέμπτη στις 22:00 και σε επανάληψη κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 14:30, ενώ όλο το αρχείο της εκπομπής θα είναι διαθέσιμο και από την ιστοσελίδα www.ReStartTV.gr. Περισσότερα νέα και στο επίσημο Facebook και Twitter της εκπομπής.

Το post αυτό δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο ιστολόγιο μου στην ιστοσελίδα της Παράλλαξης (http://parallaximag.gr/)

(note: το post αυτό αναρτήθηκε πρώτη φορά εδώ. Ευχαριστώ τον Δημήτρη Καλογερόπουλο και την υπόλοιπη ομάδα του away.gr για την φιλοξενεία)

Για όσους αναζητούν χρηματοδότηση, δικτύωση ή ενημέρωση γύρω από το διαδίκτυο, τις εφαρμογές κινητών τηλεφώνων και τη χρηματοδότηση startup εταιρειών, το Βουκουρέστι ήταν το μέρος που έπρεπε να βρίσκονται στις 9 -10 Νοεμβρίου, όπου και έλαβε χώρα το How To Web.

To πρόγραμμα των δύο ημερών ήταν γεμάτο από ομιλίες, πάνελ, workshops και ευκαιρίες δικτύωσης (η οποία συνέχιζε σε επιλεγμένα club της πόλης μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες). Οι περισσότερες ομιλίες ενδιαφέρουσες και ευχάριστες, βέβαια όπως συμβαίνει τις περισσότερες φορές, δεν υπήρξαν εκπλήξεις ή φοβερές αποκαλύψεις και αυτό ίσως απογοήτευσε ορισμένους. Όμως είμαι σίγουρος πως όσοι κάνουν τα πρώτα τους βήματα αποκόμισαν πολλά.

Προσωπικά πήγα για τη δικτύωση. Και έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος. Οι συμμετοχές (γύρω στις 600 από 10+ χώρες) ήταν τόσες ώστε να έχει κόσμο, χωρίς όμως να “χάνεσαι” μέσα στο πλήθος. Εστίασα στους εκπροσώπους και τους μάνατζερ των πιο γνωστών accelerator programs και seed capital fund της Ευρώπης, τα οποία έχουν αρχίσει να φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια. Ήθελα να μάθω περισσότερα για τους τομείς ενδιαφέροντος τους, τι θεωρούν ως δυνατά τους σημεία (έναντι των ανταγωνιστικών seed capital funds) και πως βλέπουν την ελληνική startup σκηνή.

Τα ενδιαφέροντα τους γνωστά, όλοι μίλησαν για ισχυρές και δεμένες ομάδες με ιδέες που μπορούν να μετατραπούν σε ταχεία αναπτυσσόμενες εταιρείες. Ως ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα οι περισσότεροι προέβαλαν το δίκτυο μεντόρων τους και τη δυνατότητα εξασφάλισης επόμενου γύρου χρηματοδότησης, ενώ κάποιοι ισχυρίζονταν πως ένα ακόμα ατού τους είναι το χαμηλό ποσοστό συμμετοχής που ζητούν στην εταιρεία που επενδύουν. Κατά γενική ομολογία η πλειοψηφία τους δεν είχε λάβει προτάσεις από Ελληνικά Startups και δεν είχε βλέψεις να διοργανώσει το προσεχές χρόνο κάποιο roadshow στη χώρα μας.

Αυτό που περίμενα με ενδιαφέρον και λίγο με απογοήτευσε ήταν το StartUp Challenge. Όπως φάνηκε, δεν κατάφερε να προσελκύσει πολύ υποσχόμενα Startups. Ίσως η έλλειψη χρηματικού επάθλου να αποθάρρυνε αρκετούς να συμμετάσχουν. Όμως τα χρηματικά έπαθλα δεν θα πρέπει να παίζουν καθοριστικό ρόλο. Η ευκαιρία, για όποιον πιστεύει πως έχει κάτι πολύ δυνατό στα σκαριά, βρίσκετε στη δωρεάν προβολή που μπορεί να λάβει, στην επαφή και feedback από αρκετούς επενδυτές και η πιθανότητα να κερδίσει δωρεάν συμμετοχή σε ακόμα μεγαλύτερα event. Του χρόνου σίγουρα θα πρέπει να έχουμε περισσότερες ελληνικές συμμετοχές. Περισσότερα για τα αποτελέσματα του Challenge στο άρθρο του TechChrunch.

Αγαπημένη παρουσίαση δεν είχα, όμως ξεχώρισα αυτές των Carlos Espinal του Seedcamp (Trends in seed investing), Mark Randall της Adobe (Finding Your Big Idea), Eric Wahlforss του SoundCloud (Bootstrapping – The ride from zero to hundreds of apps and millions of users) και Sitar Teli της DHTV (Gamify Your Fundraising).

Μία εβδομάδα μετά, σκέφτομαι πως άξιζε η συμμετοχή και περιμένω το How To Web 2012. Η κοινότητα που έχει αναπτυχθεί στο Βουκουρέστι γύρω από τις startup εταιρείες είναι δραστήρια και ορεξάτη όπως και η ελληνική άλλωστε, όμως αυτοί έχουν “πιάσει” καλύτερα το θέμα της εξωστρέφειας.

Όλα έτοιμα λοιπόν. Aναχωρώ για Βουκουρέστι και το How-to-web για το οποίο πρόσφατα σας έγραψα. Ανάμεσα στις ενδιαφέρουσες ομιλίες και πάνελ “τρέχει” και το “StartUp Challenge”. Οι δέκα φιναλίστ (ανάμεσα τους και μία ελληνική συμμετοχή) είναι οι εξής:

• Appscend (Romania)
• Betcafe (Greece)
• EasyLing (Hungary)
• Finderly (Austria)
• Fonii (Bulgaria)
• MobileCampaign.eu (Hungary)
• Nexi.me (Romania)
• Spotie (Croatia)
• SociaLook (Romania)
• Tripomatic (Czech Republic)

Τις επόμενες ημέρες θα σας κρατάω ενήμερους σχετικά με τις εξελίξεις.

Επίσης δείτε και το VentureConnect το οποίο επίσης λαμβάνει χώρα στο Βουκουρέστι στις 23/11 και φιλοδοξεί να χρηματοδοτήσει startups (και εκτός Ρουμανίας). Υποβολή ενδιαφέροντος 11/11/11.

Οι Ρουμάνοι φαίνονται αρκετά “δυνατοί” στο κομμάτι του seedcapital. Με ενδιαφέρον λοιπόν αναχωρώ για να διαπιστώσω αν υπάρχει και ουσία πέρα από ενδιαφέρουσες ομιλίες.

Σας κρατάω ενήμερους από εκεί από το blog, αλλά και το twitter (@gatosg). Το hashtag του event #howtoweb